Een bezoekje in de herfstvakantie

De tijd gaat snel. Inmiddels is Bob al 7,5 week in Åmål. En we kunnen vertellen dat het goed gaat, heel erg goed! Maar daarover later meer :-) 

In de herfstvakantie zijn we, opa / oma / Quinn / mama, Bob gaan bezoeken. En het was wederom erg gezellig. 

Op donderdag zijn we naar Göteborg vertrokken. We hadden een late vlucht en kwamen rond negenen aan.

Snel naar de autoverhuur en toen hup op weg naar Familie Beckers. Heerlijk om ze weer te zien! Kort bijgekletst, wijntjes gedronken en toen het bed ingedoken. Na een lekker ontbijtje met z'n allen, de meiden hadden ook vakantie en Richard was lekker naar de bakker geweest, vertrokken we richting Åmål. Een ritje van 2,5 uur. 

Om half twaalf waren we bij Bob. Hij stond ons al thuis op te wachten. Na een rondleiding voor opa en oma in het huis en een kop koffie zijn we meteen sightseeing Åmål gaan doen. De ijsbaan, de school, het haventje en toen op naar het hotel. 

Het was hetzelfde hotel als waar wij eerder overnachtten. Bekend terrein voor ons dus. In het hotel waren we helemaal alleen. De eigenaren waren zelf ook op vakantie en zouden zaterdags terugkomen. De sleutel lag voor ons klaar. Na een korte toer door het hotel en effe een momentje van liggen gingen we naar Helen en Emma.  Helen had weer een heerlijke maaltijd gekookt. Maar die avond maakten we het niet te laat. De vorige nacht waren ze namelijk met z'n vijven teruggekomen van een hockey kamp van Linus aan de andere kant van Zweden, onder Stockholm, bij Nyköping.

Bob ging met ons mee naar het hotel en bleef bij ons logeren. In de eetkamer nog een glaasje drinken met opa en oma en heerlijk eventjes bijkletsen. Ook zij hadden hem gemist. 

Op zaterdag zijn we naar Karlstad gereden, zo'n 75 km van Åmål.  Het is een mooie stad, met een rivier die door de stad loopt. 

We hebben door de stad gewandeld, winkels bezocht en lekker geluncht in een leuk local restaurant. 

Na de lunch zijn we teruggereden naar het hotel, want rond vier uur gingen we weer richting Bob's huis, omdat we naar een Halloweenfeest gingen. 

Helen had heerlijke kaneelbulle gebakken. En nadat we deze gegeten hadden vertrokken we, een deel op de fiets en een deel met de auto. We reden naar de vrienden (8 stellen met kids) van Helen & Thomas. Samen met hen zouden we een Halloweenfeest in het bos vieren. En een feest was het inderdaad!

De mannen waren eerder die middag al het bos in gegaan. Hier hadden ze 120 kaarsjes in het bos gezet, grote kampvuren gemaakt en alles in Halloweensfeer versierd. Echt suuuper mooi!

Nadat iedereen zich had voorgesteld liepen we het bos in. Het was inmiddels al aardedonker. Enkelen hadden zaklampen bij zich. Opeens werden we 'overvallen' door de mannen die zich verkleed hadden (zie ook een foto van Quinn). Kinderen gillen en rennen. Ze leidden ons via de kaarsjes naar een mooie plek in het bos. 

Hier begonnen ze met een spel. Iedereen ging het bos in en moest gouden stenen zoeken. Ondertussen liepen de 'monsters' in het bos om je te pakken. Pap, mam en ik genoten van een lekker drankje en aanschouwden het tafereel (voor zover mogelijk in het donker). 

Toen iedereen weer terug was werd er een grote pan tacovlees op het kampvuur gewarmd, op de tafel werden alle toebehoren uitgestald en iedereen at taco's. Na de taco's werd alles afgeruimd en werden allerlei zoete creaties uitgestald. Iedereen had echt enorm zijn best gedaan op super mooie, en lekkere, baksels. Mmmm....heerlijk waren ze.

We voelden ons enorm welkom bij deze groep mensen. Vanaf het eerste moment sprak iedereen engels tegen ons en tegen elkaar, zodat ook wij het konden verstaan. De kinderen gingen samen spellen doen in het bos of bij het kampvuur zitten. De schnaps kwam tevoorschijn, spelletjes werden gedaan door de volwassenen en zo ging de avond voorbij. 

Het was voor ons een hele mooie bijzondere avond om mee te maken. Zo'n mooie sfeer, met al die kaarsjes én zo'n warme mensen die je echt welkom laten voelen. 

Helaas brak de volgende ochtend weer het moment aan van afscheid nemen. Na het ontbijt moesten we helaas weer onze koffers pakken en Bob terugbrengen. 

Het afscheid is nooit leuk. Maar dat hoort er nu eenmaal bij. We namen wederom afscheid van onze lieverd wetende dat hij in super goede handen is bij hele lieve mensen.